Berget Events – «Ανακρίνοντας» τον Στέλιο Μαθιουδάκη

Η αποστολή του Ρεθύμνου γύρισε από την αποστολή στην Σουηδία και εμείς δεν χάσαμε ευχέρεια να κάνουμε μια μινι ανάκριση στον mr. Warzone Στέλιο Μαθιουδάκη

Πως ήταν η εμπειρία σας; Και ποσά άτομα ήταν η αποστολή;

Γενικά σαν εμπειρία ήταν αρκετά ιδιαίτερη από πολλές απόψεις.  Δεν συμβαίνει συχνά μια παρέα φίλων να ταξιδεύει στο εξωτερικό για να λάβει μέρος σε μια τέτοιου τύπου διοργάνωση. Εύκολα μπορείτε να φανταστείτε το χαβαλέ και τα πειράγματα που υπήρξαν καθόλα τη διάρκεια του ταξιδιού. Ήμασταν οκτώ άτομα στην αποστολή του Σωματείου μας. Όλοι παίκτες του Ρεθύμνου και οι ποιο πολλοί μέλη της ομάδας των διοργανωτών του WarZone. Όλοι μας περάσαμε όμορφα και κερδίσαμε μια αξέχαστη εμπόρια. Όσον αφορά το κάθε αυτό παιχνίδι της Σουηδίας μας έδωσε κάποιες ιδέες που θα εφαρμόσουμε στις ερχόμενες διοργανώσεις μας.

  Συναντήσατε άλλους Έλληνες η ήσασταν οι μοναδικοί?

Συναντήσαμε ακόμα τρεις Έλληνες. Ο ένας είναι παλαίμαχος του συγκεκριμένου παιχνιδιού και ταξιδεύει  αρκετά χρόνια τώρα από Καλαμάτα για να λάβει μέρος. Οι άλλοι δυο ήταν Έλληνες που ζουν στη Σουηδία. Ο ένας μάλιστα έτυχε να έχει τοποθετηθεί μαζί με την ομάδα του στο λόχο που ήμουν επικεφαλής. Τα παιδιά μας βοήθησαν πολύ καθοδηγώντας μας. Δεν έλειψαν τα καθιερωμένα μπύρακια φυσικά!

Στην ομάδα σας υπήρχαν και άτομα από άλλες χώρες; Αν να πως ήταν η συνεργασία μαζί τους;

Στην παράταξη μας υπήρχαν παίκτες από παρά πολλές εθνικότητες ανά τον κόσμο. Στο λόχο μας (Charlie Company),  όπου αριθμούσε περίπου τα 100 άτομα,  υπήρχαν παίκτες από Ισραήλ, Ιρλανδία, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Ρουμάνια και φυσικά Ελλάδα. Γενικά συνεργαστήκαμε άψογα με όλους και ιδιαίτερο είναι ότι διατηρήθηκε η συνοχή του λόχου μέχρι το τέλος του παιχνιδιού. Καταφέραμε να περάσουμε όλοι καλά ανεξάρτητα τις ιδιαιτερότητες που λογικό είναι να υπάρχουν μεταξύ παικτών προερχομένων από τέλειος διαφορετικό υπόβαθρο ο καθένας.

Διάφορα επιπέδου σε σχέση με την Ελλάδα;

Σε ένα τόσο μεγάλο event δεν μπορεί κάποιος εύκολα να ξεχωρίσει τα επίπεδα ποιότητας των παικτών. Σίγουρα μπορείς όμως να διακρίνεις τα χαρακτηριστικά των λαών. Διακρίνεις μια πειθαρχία σε παίκτες που προέρχονται από την βόρεια Ευρώπη όπως παράλληλα διακρίνεις μια, θα έλεγα, έντονη ενεργητικότητα σε παίκτες που προέρχονται από νότιες χώρες. Ωστόσο υπάρχουν πολλές παράμετροι όπως πχ το ποσό milsim θέλει να ενεργήσει κάθε παίκτης στο παιχνίδι, η φυσική κατάσταση και ποσό γενικά θέλει να το ζήσει. Γενικά μιλώντας, θα έλεγα ότι οι Έλληνες παίκτες δεν έχουν κάτι να ζηλέψουν σε εξοπλισμό και σε επίπεδο παιχνιδιού από αυτούς του εξωτερικού. Όπως όλα θα τα βρεις εδώ έτσι και στο εξωτερικό υπάρχουν όλων των ειδών οι παίκτες. Βελτίωση θέλουμε στην νοοτροπία, στην μείωση του ανταγωνισμού και γενικά στην ευγενή άμιλλα που δείχνουμε απέναντι στους αντίπαλους και συμπαίκτες. Δηλαδή το ποσό «ιπποτικά»  παίζουμε το παιχνίδι.

Μπορεί ο καθένας να παραστεί σε μια τέτοια διοργάνωση; η χρειάζονται πεπειραμένοι παίχτες;

Δεν μπορεί ο καθένας να συμμετέχει σε μια τέτοια διοργάνωση. Πολύ απλά διότι δεν θα το ευχαριστηθεί. Χρειάζεται να διαθέτει ορισμένες  γνώσεις που έχουν να κάνουν κυρίως με γνώσεις εξοπλισμού και την επαφή με την φύση, πχ την ικανότητα  προσανατολισμού του όπως και να διαθέτει εμπειρία από ανάλογα πολύωρα παιχνίδια που έχει συμμετάσχει. Φανταστείτε κάποιος να αποκοπεί από την ομάδα και να χαθεί στο δάσος. Δεν είναι δύσκολο να συμβεί κάτι δυσάρεστο εάν δεν έχεις τις απαραίτητες γνώσεις. Τα πεδία είναι δασώδη και καλύπτουν μεγάλες επιφάνειες.

Τα ποιο πολλά από τα μελή της αποστολής μας περά από την εμπειρία που διαθέτουν από την συμμέτοχη τους στα τριήμερα WarZone, τη συμμέτοχη τους στο 24ωρο περίπολο Athens Patrol (άσκηση της λέσχης έφεδρων) και άλλες αποστολές σε μεγάλα παιχνίδια του εξωτερικού,  έχουν ασχοληθεί και έχουν αναπτύξει τις ικανότητες τους και με άλλες δραστηριότητες εκτός της ενασχόλησης τους με το airsoft.

Υπάρχουν σημαντικές διαφορές με τον τρόπο και κανόνες λειτουργίας με την Ελλάδα;

Δεν θα έλεγα ότι υπάρχουν τεράστιες διαφορές. Γενικά λόγο των πεδίων που διαθέτουν έχουν υψηλότερα όρια fps. Αυτό βεβαία δημιουργεί παρεξηγήσεις όταν υπάρχει εντος  του ιδίου πεδίου και περιοχή urban ή γενικά πυκνή περιοχή close combat. Δεν λείπουν οι τραυματισμοί καθώς πάνω στην ένταση οι παίκτες δεν τηρούν τα προβλεπόμενα όρια απόστασης εμπλοκής. Όμως στο εξωτερικό έχει επικρατήσει η υιοθέτηση υψηλών γενικά fps διότι οι αποστάσεις επαφών είναι μεγαλύτερες λόγο της επιπεδότητας των πεδίων. Αυτό σε αντίθεση με τα Ελληνικά πεδία όπου κατά μεγάλο ποσοστό διαθέτουν έντονο ανάγλυφο (πεζούλες, βράχους, θάμνους, κτλ) και πολλές καλύψεις και αποκρύψεις.

Υπάρχει κάποια στιγμή που ξεχώρισε για εσένα;

Γενικά ήταν κατάπληκτος ο  ρόλος που ανέλαβα!! Το να διοικήσω ένα ολόκληρο λόχο αποτελούμενο από 4 διμοιρίες, από παίκτες που επί το πλείστον δεν είχαν ξαναβρεθεί μαζί, ηταν ιδιαίτερος και απαιτητικός. Με εξίταρε και παράλληλα με άγχωνε.  Οι ισορροπίες ήταν πολύ λεπτές.  Έπρεπε και να διατηρώ ευχαριστημένους τους ανώτερους μου, τηρώντας τις εντολές και το σχέδιο που είχαμε εκπονήσει, αλλά και παράλληλα να κρατώ τους παίκτες μου φρέσκους και ενεργούς αποτρέποντας οποιασδήποτε προστριβή μεταξύ των διμοιριών. Είχαμε δουλέψει αρκετά με τους διμοιρίτες, πριν το παιχνίδι, και έτσι όλα πήγαν τέλεια. Εγώ ένοιωσα ολη την προσομοίωση και τα συναισθήματα του ρόλου και νοιώθω σαν να επέστρεψα από ένα κανονικό μέτωπο σύγκρουσης. Τα είχε όλα, από τον σχεδιασμό των απόστολων, το άγχος της καθεαυτής μάχης και φυσικά όλο το βάρος της ευθύνης των αποφάσεων μου.  Αποφάσεις για την διάταξη, την κίνηση και φυσικά για την άμεση δράση-αντίδραση όλου του λόχου ή ελιγμών των διμοιριών κατά την ώρα της εμπλοκής με τους αντίπαλους. Πραγματικά ήταν υπέροχο, ένοιωσα καταπληκτικά και μοιραστικά ωραίες στιγμές με όλα τα παιδιά. Ήμασταν τυχεροί διότι από την πρώτη μέρα είχαμε πολλές επιτυχίες στις αποστολές. Αυτό βοήθησε  και διατηρήθηκε υψηλή το ηθικό και γενικά η συνοχή του λόχου.

Ωστόσο υπήρξε μια αστεία στιγμή που θα θυμάμαι για καιρό. Κατά την δεύτερη μέρα του παιχνιδιού και με το πέρας μιας 6ωρης αποστολής όπου είχαμε αναλάβει με στόχο  να καταστρέψουμε το διοικητήριο των αντίπαλων (ανεπιτυχώς) συγκεντρωθήκαμε σε ένα προκαθορισμένο σημείο ανασύνταξης όπου μετά από την επιχείρηση οι ποιο πολλοί παίκτες του λόχου μου όντας κουρασμένοι και με πεσμένο ηθικό αποχώρησαν για ξεκούραση στην βάση. Οι εντολές όμως του διοικητηρίου ήταν, με τους εναπομείναντες παίκτες, να μεταβούμε σε ένα κοντινό σημείο έλεγχου και να επιχειρήσουμε εναντία στις δυνάμεις φύλαξης του. Προσεγγίσαμε με τους παίκτες μου γνωρίζοντας ότι πρόκειται για αποστολή αυτοκτονίας (αφού είχαμε μειωμένη δύναμη κάτω των 30 αντρών) και αναπτυχτήκαμε για την επίθεση. Εγώ είχα λάβει θέση μάχης στο τέρμα δεξιό πλευρό μας ως απλός παίκτης και όχι ως διοικητής του λόχου πλέον. Όταν ξεκίνησε η μάχη το ανάγλυφο του εδάφους και η διάταξη των αντίπαλων δυνάμεων μου έδωσε την ευκαιρία να βγάλω εκτός τον παίκτη που ήταν υπεύθυνος για τη φύλαξη του αριστερού άκρου των αντίπαλων και να προσεγγίσω από πίσω την κυρία γραμμή άμυνας τους. Εκεί κατάφερα πλησιάζοντας αθόρυβα να βγάλω εκτός και αιφνιδιάζοντας τους με silent kill,  δυο τραυματιοφορείς των αντιπάλων την στιγμή που έκαναν medic  σε δυο συμπαίκτες τους και έπειτα να εξοντώσω ακόμα έναν αντίπαλο πριν δεχτώ φίλιο hit από παίκτες  του λόχου μου. Η έκπληξη των αντιπάλων ηταν τεραστία καθώς βρέθηκα τελικά στο έδαφος, εκτός παιχνιδιού, ανάμεσα σε 5 ή 6 αντιπάλους που είτε είχα βγάλει εκτός είτε περίμεναν heal να κάνουμε αστεία. Όμως το πραγματικά αστείο της υπόθεσης είναι ότι μετά από δυο μέρες, σε διαφορετικό σημείο του πεδίου και αποχωρώντας όντας εκτός παιχνιδιού μαζί με τους συμπαίκτες μου μέσα από τις γραμμές των αντιπάλων (νεκρών και ζωντανών) πετάχτηκε ξαφνικά ένας αντίπαλος και δείχνοντας με,  φώναζε δυνατά: Sneaking ninja !!!  Sneaking ninja!!!  You are the sneaking ninja!!! Yes!! You are the sneaking ninja, I recognize you!! Όλοι ξαφνικά, φίλιοι και αντίπαλοι αλλά και εγώ, προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι εννοούσε. Μετά από λίγο θυμήθηκα το περιστατικό και αρχίσαμε να γελάμε!!  Ήταν πολύ αστείο καθώς χοροπηδούσε γελώντας δίνοντας μου τα εύσημα για την κίνηση μου μπροστά σε όλους τους παρευρισκόμενους!!

Αυτό είναι κάτι που λείπει από την Ελλάδα, να λέμε μπράβο και να δίνουμε εύσημα στον αντίπαλο μας για μια όμορφη ενέργεια που έκανε, ενθαρρύνοντας την ανάπτυξη του κλίματος ευγενούς άμιλλας στο άθλημα μας ………

Πιστεύεις πως κάποια μέρα στην Ελλάδα μπορούμε να φτάσουμε σε παρόμοιο επίπεδο με εκείνο της Σουηδίας;

Το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι το ποιο ακριβό παιχνίδι στον κόσμο για να συμμετάσχει κάποιος και αυτό όχι τυχαία. Οι διοργανωτές επενδύουν συνεχώς και βελτιώνουν το σενάριο, τα υλικά τους και ότι έχει να κάνει με την διοργάνωση. Εμείς δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε δημοσιοποιήσει το να αμειφτεί κάποιος από τους παίκτες για να διοργανώσει ένα παιχνίδι Αεροσφαίρισης.  Θεωρούμε ότι όλοι πάνε να κονομήσουν και πάνε να μας φάνε χρήματα. Υποκρινόμαστε φυσικά, αφού την ίδια στιγμή δίνουμε χιλιάδες ευρώ στον εξοπλισμό μας. Όταν κάποιος ζητήσει χρήματα για να διοργανώσει ένα παιχνίδι αμέσως νοιώθουμε κάπως!! Σε αυτό συμπεριλαμβάνω και έμενα. Απαιτούμε τα έξοδα της διοργάνωσης  να τα βάλει από την τσέπη του και να μην αμειφτεί για τον κόπο του!!! Πείτε μου κάπου που έχουμε συμμετάσχει (συναυλία, πανηγύρι, event, κτλ, κτλ) να περάσουμε καλά και δεν δώσαμε κάποια χρήματα, έστω και έμμεσα, για να στηρίξουμε την διοργάνωση ώστε να γίνει θεσμός και αυτοί οι άνθρωποι να μπορέσουν να το επαναλάβουν;   Μάλλον είμαστε βολεμένοι να υπάρχουν αυτοί οι λίγοι εθελοντές διοργανωτές οι όποιοι κοπιάζουν για να κάνουν το μεράκι τους. Εγω θα κάνω την εξης ερώτηση: Εάν έχουμε έναν ικανό εθελοντή διοργανωτή που κάνει ωραία σενάρια, ας αναρωτηθούμε τι θα μπορούσε να κάνει εάν είχε στα χεριά του και ας πούμε 500 ή 1000 ευρώ να διαχειριστεί;;; Δεν θα έκανε ακόμα ποιο ωραία σενάρια; Τι νομίζετε; Εάν είχαμε πέντε τέτοιους διοργανωτές που ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για το ποιος θα κάνει καλυτέρα σενάρια; Ποσό καλύτερα σενάρια θα είχαν οι παίκτες να επιλέξουν να πάνε;; Εις όφελος του παιχνιδιού και των παικτών δεν λειτουργεί όλο αυτό;;

Επίσης οι παίκτες του εξωτερικού έχουν ξεφύγει από το χόμπι και είναι πλέον σοβαροί αθλητές όπου επενδύουν χρήματα. Οι ίδιοι έχουν οργανωθεί στις ομάδες τους και έχουν υλικά που δεν μπορεί να φανταστεί κάνεις. Από οχήματα, αποθήκες υλικού, μέχρι και τζακούζι!!! Ναι, υπήρξε ομάδα από Φινλανδία που είχε στήσει στο πεδίο στρατιωτική σκηνή με τζακούζι!!!  Το που μπορεί να φτάσει ο άθλημα μας μόνο εμείς μπορούμε να το ορίσουμε!!!

Είναι δύσκολα τα περάματα στην Ελλάδα διότι έχει τεθεί το παιχνίδι σε λάθος μοντέλο λειτουργίας. Οι παλαιοί παίκτες χάνουν το ενδιαφέρον τους με τα συνεχόμενα μηδενικού ή  μικρού προϋπολογισμού και μειωμένης ποιότητας παιχνίδια που διοργανώνονται από κατά τα αλλά φιλότιμους διοργανωτές. Στη Σουηδία για παράδειγμα οι παίκτες έχουν την επιλογή κάθε Κυριακή να λάβουν μέρος σε ένα οργανωμένο παιχνίδι δίδοντας 10 ή 20 ευρώ για 6-8 ώρες παιχνίδι. Εναλλακτικά μπορούν να επιλέξουν να παίξουν χύμα στο δάσος όπως παίζουμε και εμείς. Το συντριπτικό ποσοστό επιλεγεί να πηγαίνει στα οργανωμένα διότι εκεί και filtering παικτών γίνεται και οι εγκαταστάσεις και οι εμπλοκές είναι ρεαλιστικότερες. Κάπως έτσι προκύπτουν και οι αθλητές airsoft και οι οργανωμένες ομάδες. Η οργάνωση φέρνει οργάνωση. Αλλά η οργάνωση πέρα από εθελοντισμό, μεράκι και κόπο θέλει και χρήματα. Τα χρήματα όμως φέρνουν απαιτήσεις και οι απαιτήσεις φέρνουν ποιότητα. Η ποιότητα είναι τελικά αυτή που κρατά τους παίκτες κοντά στο παιχνίδι!!! Με αυτή τη σειρά.  Απλά είναι τα περάματα…..!!

 

 

Ευχαριστούμε τον φίλο Στέλιο, μακάρι κάποτε να φτάσουμε και εμείς όλοι στην Ελλάδα σε ένα Α επίπεδο και οι διοργανώσεις μας να είναι παγκόσμιου βεληνεκούς !!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *