WARZONE ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ( Aris McDroogan)

Τί να πρωτογράψω για αυτήν την μια και μοναδική εμπειρία (μέχρι στιγμής).  Έπαιξα airsoft για πρώτη φορά στις αρχές του 2011. Μέσα σε αυτά τα περίπου 8 χρόνια πέρασα πιστεύω ίσως όλες τις ασθένειες του αεροσφαιριστή κι ακόμα προσπαθώ να τις αυτοδιαγνώσκω έγκαιρα και να τις καταστέλλω.  Έχω κάνει τον αθάνατο φυσικά, την έχω ψωνίσει, την έχω δει αρχηγός,  έχω νευριάσει σε παιχνίδι,  έχω φωνάξει, έχω γκρινιάξει, έχω διαμαρτυρηθεί για αθανασίες άλλων, έχω θάψει κόσμο που δεν έπρεπε, έχω βγάλει βιαστικά συμπεράσματα για άλλους παίχτες, έχω κατηγορήσει άδικα και δίκαια,  έχω κάνει μπρος πίσω, έχω κάνει την τρίχα τριχιά, έχω δώσει έκταση σε θέματα που έπρεπε να λήξουν σε ένα δευτερόλεπτο ίσως και άλλα που δε θυμάμαι αυτή τη στιγμή.  Όλα αυτά, γιατί κι ο αεροσφαιριστής άνθρωπος είναι, που αν έχει συνειδητοποιήσει τι πάει να πει αεροσφαίριση, προσπαθεί να γίνει καλύτερος χαρακτήρας μέσα από αυτή.  Όλη αυτή την παραπάνω σούμα την έκανα φέτος, μετά από χρόνια διαβάζοντας τους κανόνες του  WARZONE και συμπληρώνοντας το ερωτηματολόγιο περί σωστής συμπεριφοράς.  Είναι αξιοσημείωτη η διαδικασία με την οποία σε προετοιμάζει η διοργάνωση ψυχολογικά για να πάρεις μέρος σε αυτήν. Πρώτα σε ‘’αυτό-εξομολογεί’’ και μετά παίρνεις μέρος. Συμπληρώνοντας λοιπόν το ερωτηματολόγιο, που μου έστειλε η διοργάνωση και διαβάζοντας ύστερα τις σωστές απαντήσεις είχα ήδη ανατρέξει στο παρελθόν μου, ξανασκέφτηκα τα λάθη μου κι είπα δεν θέλω να τα επαναλάβω σε αυτό το παιχνίδι που προωθεί μια τέτοια σωστή νοοτροπία ό,τι κι αν συναντήσω.

ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ – Μια φράση που την άκουγα κάθε τόσο από τη διοργάνωση. Αυτές οι 2 λέξεις συνοψίζουν το λόγο της επιτυχίας της διοργάνωσης κατά την απόψη μου. Είναι  οι λέξεις που διέκρινα πως είχαν χαραχτεί στο υποσυνείδητο των διοργανωτών, επιτελών των παρατάξεων και της μεγάλης πλειοψηφίας των παιχτών. Η κοινή λογική προβλέπει την ομαλή και συνεχή εξέλιξη της διοργάνωσης παρά τις όποιες δυσκολίες και τυχόν αναποδιές, βάζοντας ως προτεραιότητα την ασφάλεια, διασκέδαση και διατήρηση με κάθε τρόπο της θετικής ενέργειας των συμμετεχόντων.

ΑΓΑΠΗ ΜΟΝΟ – Δεν εννοώ φυσικά τα γλυκόλογα με τα οποία το τετράστερο χταπόδι Δημήτρης Στεφανάκης προσπαθούσε να ξελογιάσει τα διπρόσωπα UN.  Αναφέρομαι στον αλληλοσυνετισμό των παιχτών με τους κανόνες και κυρίως συμπεριφοράς.  Ένα τριήμερο παιχνίδι σαν το WARZONE, όπως για εμένα πιστεύω και για τους περισσότερους αποτελεί ένα προσωπικό στοίχημα-πρόκληση αυτοσυγκράτησης δεδομένης της όλο και αυξανόμενης κούρασης και των πολλαπλών επαφών και μαχών μεταξύ των αντίπαλων παρατάξεων.  Άκουσα παίχτες να λένε δε ξαναβγαίνω να παίξω, αυτοί εκεί είναι αθάνατοι ή αν ξαναβρώ αθάνατο θα του ρίξω μέχρι να πονέσει ή στο κεφάλι.  Ευτυχώς λίγες φορές χρειάστηκε να επέμβω για να τους συνετίσω, καθώς ευχάριστα με προλάβαιναν άλλοι συμπαίχτες.  Ένα προσωπικό παράδειγμα εκτράχυνσης είναι το παρακάτω. Την Κυριακή το μεσημέρι επέστρεφα  μαζί με 2 συμπαίχτες μου φορώντας τα πορτοκαλί γιλέκα στη βάση μας.  Περνώντας από το CP22 κάποιος παίχτης των GRC που έστεκε στο respaw,  κοίταγε προς το μέρος μας και ρωτούσε αν είμαστε GRC. Αδικαιολόγητα του απαντώ με έντονο ύφος –Λες να ‘μαστε GRC και να φοράμε από πάνω μέχρι κάτω woodland; -Ηρέμησε φίλε μου, μου απαντάει κατευνάστηκα,  μιλάω στα παιδιά που ακολουθούν πίσω σας.  Του λέω συγνώμη σχεδόν από μέσα μου και προχώρησα, μιας και ντράπηκα για το ύφος που του μίλησα, ενώ αυτός μίλησε ευγενικά και με επανέφερε στο σωστό mood του WARZONE. Αυτή η διάχυτη εδώ κι εκεί σωφροσύνη και αλληλοκατανόηση μου έκανε εντύπωση. Πολλοί παίχτες ευτυχώς είχαν κάνει κτήμα τους τους κανόνες συμπεριφοράς, πράγμα που βοήθησε στη διατήρηση του υψηλού επιπέδου του παιχνιδιού.  Υπήρχαν και στιγμές που πιστεύω πως αδικήθηκα. Μέσα μου  καταλάβαινα πως έπρεπε να μη σταθώ ούτε δευτερόλεπτο σε οποιοδήποτε ατυχές συμβάν, τα καλύτερα ήταν συνέχεια μπροστά. Θεωρούσα τον εαυτό μου τυχερό που τόσοι άλλοι συμπαίχτες μου μπήκαν στον κόπο να δημιουργήσουν, οργανώσουν, βελτιώσουν μια τέτοια εξαιρετική εκδήλωση, για να έρθω εγώ μετά από έξι χρόνια που πραγματοποιείται το WARZONE  και να απολαύσω τους καρπούς των κόπων  τους ακριβώς στο peak τους.  Μια άσχημη συμπεριφορά από μέρους μου θα ήταν αχαριστία και αγνωμοσύνη. Έδωσα το νούμερο μου όταν μου το ζήτησαν και συνέχισα δυναμικά! Είναι μια εμπειρία, που για να βγει καλή πρέπει να θέλει κανείς να ζήσει το ρόλο του στο έπακρο, , όπως φαντάζεται τον εαυτό του όταν βλέπει πολεμικές ταινίες, με σεβασμό στους συμπαίχτες του και στους διοργανωτές, να ξεχάσει ποιος είναι και να αφεθεί στον κόσμο του WARZONE.  Όλες οι προϋποθέσεις υπάρχουν!

Μια εμπειρία που με άφησε πιο πλούσιο σε εμπειρίες, γνωριμίες, γνώσεις γύρω από την αεροσφαίριση, μετά από το χρόνιο τέλμα των κλασσικών μονοήμερων σεναρίων.  WARZONE το αεροσφαιριστικό όραμα με σάρκα και οστά.

Aris McDroogan



 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *